όχι καλή χρονιά.....καλύτερη!!

 Δύσκολη χρονιά το 2020!

 Δύσκολη πολύ! μας έκανε να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι,να δούμε αν είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στους συνανθρώπους μας,να δούμε αν μπορούμε να μείνουμε σπίτι επειδή πρέπει, να εξετάσουμε το τι πιστεύουμε και τι οχι!!

Μας πήρε πολλά το 2020, μας πήρε το άγγιγμα, μας πήρε το φιλί, μας πήρε την αγκαλιά και ακόμα χειρότερο, μας πήρε  δικούς μας ανθρώπους!!Τίποτα δεν είναι δεδομένο πια και νομίζω οτι αυτή η χρονιά θα μας στιγματίσει για πάντα!!

Δύσκολη χρονιά το 20!

Τα παιδιά έχασαν το σχολείο τους, τους φίλους τους, φορεσανε μάσκα, μάθανε το αντισηπτικό, μάθανε τι είναι κορωνοϊός.....Εμείς οι μεγάλοι χάσαμε τον μπούσουλα γενικώς

...μερικοί απο μας εξακολουθούν και κοιτάνε τον ευατο τους, μερικοί απο μας δεν μας νοιάζει- αρκει να μη τύχει σε μένα- μερικοί απο μας χάσαμε δουλειές και αξιοπρέπεια, αλλά προσπαθούμε να είμαστε δυνατοί για τα παιδιά μας!!

Δύσκολη χρονια το 2020.

Το καλοκαίρι δεν αγκαλιαστηκαμε, δε χορέψαμε, δεν ήπιαμε παρέα!Το Πασχα δεν πήγαμε στις εκκλησιές μας, δεν ακολουθήσαμε τον Επιτάφιο δεν Κοινωνησαμε!!Τα Χριστούγεννα δεν φάγαμε με τους δικούς μας τους παππούδες μας τους αφήσαμε μονάχους γιατι τους αγαπάμε!

δύσκολη χρονιά το 20!

Ας είναι η νέα χρονιά καλύτερη!!μακάρι να περάσει ολο αυτό και να πάρουμε τη ζωή μας πίσω!μακάρι να είμαστε πιο προσεχτικοί εμείς οι μεγάλοι και είμαι σίγουρη θα περάσει! για τη νεα  χρονιά θα ευχηθώ να έχετε όλοι το πιο σημαντικό αγαθό απ όλα, αυτο που απειλήθηκε και απειλείται ακόμα: να έχουμε την υγεία μας παιδιά την υγειά μας!!!!να είστε όλοι καλά!

η φωτογραφία είναι του ΑΡΚΑ!

τα δεδομένα ως ζητούμενα

Μια φορά και έναν καιρό οι άνθρωποι βγαίνανε έξω ο,τι ώρα θέλανε.τα παιδιά πήγαιναν σχολείο οι γονείς στη δουλειά και τα απογεύματα ανταμώνανε με φίλους στις παιδικές χαρές και στα πάρκα.
Κάποτε όταν φορούσες μάσκα στις τράπεζες φωνάζανε στην καλύτερη των περιπτώσεων την αστυνομία.Κάποτε όταν πήγαινες σούπερ μάρκετ δεν φορούσες  ούτε μάσκα ούτε γάντια.Κάποτε όταν συστηνόσουν με κάποιον έλεγες :χαίρω πολύ και κάνατε χειραψία!
Υπήρχε καιρός που ο κόσμος πήγαινε και άκουγε τους Χαιρετισμόυς της Παναγίας.οι εκκλησίες ευωδίαζαν απο τα λουλούδια του Επιταφίου και σείονταν ο κόσμος απο τα φιλιά και τις αγκαλιές το βράδυ της Ανάστασης..Υπήρχε καιρός που ανήμερα Κυριακή του Πάσχα όλες οι οικογένειες αντάμωναν και έψηναν αρνάκι έπιναν γελούσαν...ολα αυτά μια φορά και ένα καιρό..
Τώρα τίποτα δεν είναι ίδιο.όλα αυτά που τα θεωρούσαμε δεδομένα δεν υπάρχουν πια,ίσως έτσι να εκτιμήσουμε περισσότερο  την καθημερινότητα, ίσως έτσι να εκτιμήσουμε την ελευθερία μας,ίσως έτσι να εκτιμήσουμε τους ανθρώπους μας! Μένουμε σπίτι γιατί το  οφείλουμε σε μας και τα παιδιά μας.το οφείλουμε  στην  κοινωνία  να μείνουμε σπίτι. δε ζούμε μόνοι σ αυτόν τον κόσμο,έναν κόσμο που αποδείχτηκε πόσο μικρός είναι τελικά και πόσο πολύ εξαρτώμαι απο τον Κινέζο τον Αμερικάνο τον Γερμανό τον Γάλλο.
Μακάρι να περάσει  γρήγορα όλο αυτό.Ενα είναι σίγουρο ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ίδιος πια απο εδώ και πέρα.θα το θυμόμαστε όλοι μας, τα παιδιά μας, θα το θυμάται η ιστορία.το θέμα είναι να μας θυμούνται ενωμένους, δυνατούς και μονοιασμένους. το 2020 θα είναι η χρονιά που άλλαξε ο κόσμος. γιατί όχι και μεις;

ογλάς σήμερα

η άνοιξη ήρθε στο χωριουδάκι μας βγήκαν και οι κάτσιαντες...οι φωτογραφίες είναι του βασίλη κερασοβίτη!!

χωριό σήμερα...

ευχαριστουμε τον βασίλη κερασοβίτη για τις όμορφες φωτογραφίες..πολυ κρύο πάνω παιδιά

θυμάμαι

τέτοιες μέρες στο χωριό παλιά δεν μπορούσες να βγεις έξω απο το χιόνι...οι γονείς μας άνοιγαν κουπό με τα λισγκάρια και ο γιαγιάδες μας έπλεκαν προπόδια..θυμάμαι έντονα που  μαζευόμασταν όλο το σόι και σφάζαμε τα καημένα τα γουρουνάκια..και μετά οι μαμάδες μας έφτιαχναν τηγανιά σε ένα τεράστιο τηγάνι και τσιγαρίδες..αχ αυτές οι τσιγαρίδες απο τότε έχω να φάω..ο παππούς με ένα καλάμι μας φούσκωνε τη φούσκα από το ζωάκι και μας την έδινε να παίξουμε κάτι σαν μπάλα..και παίζαμε δε σιχαινόμασταν..
θυμάμαι τον ήχο που κάνανε τα πόδια μου στο χιόνι και τον ήχο της ανάσας μου στο κρυο..θυμάμαι τα κρούσταλλα που κρέμονταν από τα σπίτια και τα σπάζαμε με την κλούτσα...θυμάμαι τον ήχο απο τα ξύλα στη σόμπα το βράδυ και το γκιούμι μονίμως πάνω... θυμάμαι τις καψάλες να ψήνονται και να τις τρώμε  με τυρί,,,θυμάμαι τις τρούμπες που φτιάχναμε και παίζαμε χιονοπόλεμο..θυμάμαι που κάναμε παγίδες μαζί με την αθανασία και τη σοφία για να πέσει η καημένη η γιαγιά η κατσαρίνινα ή η δημητρούλου!θυμάμαι την αδερφούλα μου και τον ξάδερφό μου τον γιωργάκη να παραφυλανε πότε θα έρθει ο παππούς απο τα πρόβατα και μας βρει έξω....θυμάμαι ναι και δεν πρέπει να ξεχάσω..καλά Χριστούγεννα!!!( ποτέ δε θα καταλάβω αυτό που λέει η γιαγιά μου η τσιλιλού οταν γεννήθηκε ο Χριστός πάγωσαν και σταμάτησαν τα νερά..άλλη θεολογία της γιαγιάς!!)

λίγο πρίν χιονίσει..ούπς χιόνισε

λίγο πρίν χιονίσει στο λάκκο μαυρελιού( οι φωτογραφίες είναι του γιάννη ταρατόρα)

ούπς χιόνισε..οι φωτογραφίες είναι του κώστα βαβίτσα

ποιο είσαι εσύ μανάμ;

κρυώνω...

Φθινόπωρο στο χωριό

μείναμε οι δύο μας σωτήρη

να κόβουμε τσάκνα 

φτάνει ο χειμώνας εδώ πάνω γρήγορα

κάτι μένει να θυμίζει άνοιξη όμως

και απογεύματα καλοκαιριού

η φύση στολίζεται με καπελάκια

και ο δημήτρης ετοιμάζει το μουσείο μας

ησυχία....

πού πήγαν όλοι;;;

οι φωτογραφίες είναι του βασίλη κερασοβίτη

έκκληση για βοήθεια

έρχεται ο μάρτης!!!

φεύγει ο χειμώνας σιγά σιγά , περίμενε το τέλος να μας δείξει τα δόντια του,ζηλεύει μάλλον γιατί έρχεται η άνοιξη και θα γεμίσει η φύση και οι άνθρωποι χρώματα!!για δύο λοιπόν χρώματα θα σας μιλήσω σήμερα: το κόκκινο και το λευκό!!
είμαι σίγουρη ότι καταλάβατε για ποιο συνδυασμό σας μιλάω, μα για το μαρτιάτικο βραχιολάκι που  φορούσαμε όλοι μικροί παραμονή πρωτομαρτιάς, πλεγμένο και κλωσμένο- όπως λέμε στο χωριό μας- συνήθως από τη γιαγιά!!το φορούσαμε σαν τσίγκα ( βραχιόλι) ή σαν δαχτυλίδι ή σαν κολιέ ,άπειροι συνδυάσμοι!!οι τυχεροί αν είχαν και καμιά δεκάρα την έβαζαν και αυτή!!
τα χρόνια πέρασαν και το βραχιολάκι έγινε μόδα πια, έχει χάσει τη σημασία του,το πουλάνε στα μεγάλα καταστήματα με χίλια μύρια μπιχλιμπίδια πάνω του!!και φωνάζει το λευκό και φωνάζει το κόκκινο: αφήστε μας χωρίς στολίδια είμαστε όμορφα και χωρίς αυτά!!!αν φορέσεις μάρτη- μας έλεγε η γιαγιά μου η τσιλιλού- δε θα σε κάψει ο ήλιος και μόλις πάει 9 ο ΄μηνας πρέπει να το βγάλεις και να το βάλεις σε καμιά βατσινιά να το πάρουν τα χελιδονάκια που έρχονται!!πάρτε κλωστίτσα λευκή και κοκκινη και αρχίστε το κλώσιμο μια μέρα έμεινε, αν το ξεχάσετε θα πρέπει να περιμένετε 13 μέρες ακόμα για να το βάλετε!ας γεμίσουμε τον κόσμο για λίγο με χρώματα,με τα πρώτα χρώματα της άνοιξης, να φύγει λίγο το γκρίζο και ας προετοιμάστουμε για το πάσχα που έρχεται!!!καλή αντάμωση!!

 

Εκδήλωση συλλόγου καλοκαίρι 2017

Ο  Μορφωτικός σύλλογος του χωριού μας σας καλεί στην ετήσια εκδήλωση του στις 13 Αυγούστου, Κυριακή, στη ραχη με ζωντανή μουσική. Θα είναι μαζί μας οι Σπύρος και Γιάννης Γκουζιωτης, Βασιλης Πλακιάς στο βιολί και στο κλαρίνο ο  Κιτσοπουλος Βασίλης!


Σας περιμένουμε όλους!

Κυριακή του Θωμά και Αγίου Γεωργίου

Την Κυριακή 23 Απριλίου, Αγίου Γεωργίου και Αποστόλου Θωμά, ο ιερός ναός Αγίου Γεωργίου Φωτεινού, μετά το τέλος της λειτουργίας και της αρτοκλασίας θα προσφέρει φαγητό στον ιερό ναό.
Επίσης, το Σάββατο 22 Απριλίου, στις 7 το απόγευμα θα γίνει η περιφορά της εικόνας.
Σας προσκαλούμε να παρεβρεθείτε.
Ο ιερέας
Χρήστος Παππάς

Βρύσες (κατασκευή)

Αγαπητοί μας συγχωριανοί!!Στο χωριό μας όπως όλοι γνωρίζετε υπάρχουν εφτά (7) κοινοτικές βρύσες,σχεδόν μιά σε κάθε μαχαλά!! Οι βρύσες αυτές δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία του τότε προέδρου Δημητρίου Κουτούμπα γύρω στο 1975-1980..Οι πηγές αυτών των βρυσών είναι τα καραούλια,οι μουτσιάλες,ο κήπος του κουκουράβα και η φτέρη!!Παρατημένες στη μοίρα τους από τον καιρό της δημιουργίας τους, ο σύλλογος αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να δώσει ζωή και εικόνα ξεχωριστή σε κάθε μια από αυτές τις βρύσες!! Σε αυτή την προσπάθεια ο σύλλογος ζητάει τη βοήθεια όλων των συγχωριανών..κάθε μια βρύση θα φτιαχτεί από πέτρες και υλικά αποκλειστικά του χωριού και την κατασκευή τους θα αναλάβουν μάστορες από χωριό..για παράδειγμα μιά βρύση θα έχει κόκκινη πέτρα άλλη κίτρινη ανάλογα με τη γεωλογία του χωριού μας...Ακόμα και σήμερα όπως και παλιότερα αυτές οι κρήνες αποτελούν τόπο συνάντησης και κουβέντας από τον πιο μικρό μέχρι στον πιο μεγάλο..πόσες φορές δεν πήραμε νερό όταν είχαν παγώσει τον χειμώνα οι δικές μας παροχές νερού..πόσες φορές στα παιχνίδια μας μικροί δεν κάναμε ένα μικρό διάλειμμα να ξεδιψάσουμε...Όλα τα χωριά τις βρύσες τους τις έχουν περιποιημένες έκτος από εμάς..καιρός να αλλάξει αυτό!!ζητάμε λοιπόν τη συνδρομή όλων για να κάνουμε την εικόνα του χωριού μας καλύτερη για τον επισκέπτη για εμάς και τα παιδιά μας!!για πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στον Βασιλη Κερασοβιτη, Σπυρο Κερασοβιτη και Βαγγελη Ποντίκα

οντικα!